Genel bakış: Pavlus'un mektuplarına oranla bu mektup bize ne zaman, niçin ve
kimin tarafından yazıldığına dair daha az bilgi veriyor. Yazar kendisini kısaca,
«Tanrı'nın ve Rab İsa Mesih'in kulu ben Yakup» diye tanıtıyor (Yak.1:1). Aslında İncil'de Yakup adında önde gelen iki
kişiden söz edilir. Bunlardan biri, İsa'nın yakın çevresinden olan elçi Yakup'tu1. Zebedi'nin oğlu olan bu Yakup, Yuhanna'nın kardeşiydi. Öbürü,
İsa'nın üvey kardeşi olan ve yıllar sonra Kudüs'teki inanlılar topluluğunun
önderi durumuna gelen Yakup'tu2. Elçi Yakup, inanlılar
topluluğunun oluşmaya başladığı yıllarda (İ.S. 44 yıllarında, .Elç.12:2'ye bkz.) öldürüldüğü için, mektubun, İsa'nın
kardeşi Yakup tarafından yazıldığı kabul edilir.
Mektup, diğer uluslar arasında «dağılmış olan on iki oymağa» hitaben yazıldı (Yak.1:1). Büyük olasılıkla bunlar o çağda bilinen dünyaya
dağılmış Yahudi kökenli inanlılardı. Elçilerin İşleri kitabında, Yahudi
inanlıların, İstefan'ın ölümüyle başlayan baskılardan sonra Kudüs'ten ayrılarak
geniş bir alana dağıldıklarını okuruz (Elç.8:1; Elç.11:19-21). Ayrıca Pentikost günü İsa'ya iman edenlerin
bir kısmının uzak ülkelerden geldikleri anlaşılıyor (Elç.2:9-11).
Mektubun, inanlılar topluluğunun ilk yıllarında, topluluğun henüz Yahudi
olmayanları bağrına basamadığı dönemde yazıldığını gösteren işaretler var.
Örneğin, 2:2-4'te «toplandığınız yer» diye çevrilen Grekçe sözcük aslında
«havranız» anlamındadır. Yakup, İ.S. 62 yıllarında başkâhinin kışkırtması
sonucu taşlanarak şehit edildi.
Yakup bu mektupta Eski Antlaşma'da (Tevrat, Zebur vs.) geçen birçok olaydan söz eder.
Mektup ayrıca İsa'nın öğretisiyle, özellikle dağdaki konuşmasıyla birçok
paralellikler gösterir3.
Mektubun içeriği: Mektup, inanlının tutum, davranış ve özellikle sözleri üzerinde durur. İçten bir imanın, iyi eylemlerle kol kola yürümesi gerektiğini üstüne basa basa vurgular4. Böylece 108 ayetten oluşan bu kısa mektup, nasıl düşünmemiz ve davranmamız gerektiğini açıklayan 45 kadar buyruk içerir. Mektup inanlının tutumunu irdelerken, sıkıntıya dayanmak, alçakgönüllülük, tarafsızlık, merhamet, sabır, arzularımızın sonucu doğan günah gibi konuları ele alır5. Zengin ve yoksulun durumuyla yakından ilgilenir6. Dizginlenemeyen dilden ve nasıl konuşmamız gerektiğinden bir hayli söz eder7. İnanlıyı sürekli dua etmeye özendirir8.
Ana hatlar:
Yak.1:1-18 Denenmek ve ayartılmak
Yak.1:19-27 Dinlemek ve uygulamak
Yak.2:1-13 Ayrım yapmayın
Yak.2:14-26 İman ve eylem
Yak.3:1-12 Dizginlenemeyen dil
Yak.3:13-18 Bilge olan kim?
Yak.4:1-17 Tanrı'ya bağımlı olun
Yak.5:1-6 Zenginlere uyarı
Yak.5:7-12 Sabredin
Yak.5:13-20 İmanla dua edin
Kaynak ayetler:
1örn: .Mar.9:2; Mar.14:33
2.Mat.13:55-56; Mar.6:3;
Elç.12:17; 15:13; 21:18; Gal.1:19; 2:9; Yah.1
3Yak.3:12 bkz. .Mat.7:16; Mat.5:2 bkz. .Mat.6:19; Mat.5:12 bkz. .Mat.5:34-37
4Yak.1:22-25,27; Yak.2:14-26; Yak.3:13; Yak.4:16
5Yak.1:2-10,14-17,19-21,27; Yak.2:1-13; Yak.3:14-18; Yak.4:1-10,13-17; Yak.5:7-11
6Yak.1:9-11; Yak.2:2-7;
Yak.5:1-6
7Yak.1:19-20,26; Yak.3:1-12; Yak.4:11,16; Yak.5:9,12
8Yak.5:13-18