Kutsal Yasa'da gelecekteki iyi şeylerin aslı yoktur, sadece gölgesi vardır. Bu nedenle Yasa, her yıl sürekli aynı kurbanları sunarak Tanrı'ya yaklaşanları asla yetkinliğe erdiremez. 2Eğer erdirebilseydi, kurban sunmaya son verilmez miydi? Çünkü tapınanlar bir kez günahlarından arındıktan sonra onlarda artık günahlılık duygusu kalmazdı. 3Ama o kurbanlar insanlara yıldan yıla günahlarını anımsatıyor. 4Çünkü boğaların ve erkeçlerin kanı günahları ortadan kaldıramaz. 5Bunun için Mesih dünyaya gelirken şöyle diyor:
«Kurban ve sunu istemedin,
ama benim için bir beden hazırladın.
6Yakılmalık adaklardan
ve günah için sunulan kurbanlardan
hoşnut olmadın.
7O zaman dedim ki,
`Yasa kitabında benim için yazılmış olduğu gibi,
senin isteğini yapmak üzere,
ey Tanrım, işte geldim.'»
8Mesih ilkönce, «Kurbanları, sunuları, yakılmalık
adakları ve günah için sunulan kurbanları istemedin ve bunlardan hoşnut olmadın»
dedi. Oysa bunlar Yasa'nın bir gereği olarak sunulur. 9Sonra
da, «Senin isteğini yapmak üzere işte geldim» dedi. Yani Mesih, ikinciyi geçerli
kılmak için birinciyi kaldırıyor. 10Tanrı'nın bu isteği
uyarınca İsa Mesih'in bedeninin ilk ve son kez sunulmasıyla kutsal kılındık.
11Her kâhin, günden güne
tapınakta durup görevini yapar ve günahları asla ortadan kaldıramayan aynı
kurbanları tekrar tekrar sunar. 12Ama
Mesih, günahlar için sonsuza dek geçerli olan tek bir kurban sunduktan sonra
Tanrı'nın sağında oturdu. 13O zamandan beri
düşmanlarının, kendi ayaklarının altına serilmesini[ı] bekliyor. 14Çünkü
kutsal kılınanları tek bir sunuyla sonsuza dek yetkinliğe erdirmiştir. 15Kutsal Ruh da bu konuda bize tanıklık ediyor. Önce diyor ki,
16«Rab, `O günlerden
sonra
onlarla yapacağım antlaşma şudur:
yasalarımı onların yüreklerine koyacağım,
zihinlerine yazacağım' diyor.»
17Sonra şunu ekliyor:
«Onların günahlarını ve suçlarını artık anmayacağım.»
18Bunların bağışlanması durumunda artık günah için sunuya gerek yoktur.
19
-20Bu nedenle ey kardeşler, İsa'nın, kendi kanı sayesinde perdede, yani kendi bedeninde bize açtığı yeni ve diri yoldan kutsal yere girmeye cesaretimiz vardır. 21Tanrı'nın evinden sorumlu büyük bir kâhinimiz bulunmaktadır. 22Buna göre yüreklerimiz kötü vicdandan arınmış ve bedenimiz temiz su ile yıkanmış olarak, imanın verdiği tam güvenceyle, yürekten bir içtenlikle Tanrı'ya yaklaşalım. 23Açıkça benimsediğimiz ümide sımsıkı tutunalım. Çünkü vaat eden Tanrı güvenilirdir. 24Birbirimizi sevgi ve iyi işler için nasıl gayrete getirebileceğimizi düşünelim. 25Bazılarının alıştığı gibi, bir araya gelmekten vazgeçmeyelim; o günün yaklaştığını gördükçe birbirimizi daha da çok yüreklendirelim.«Gelen pek yakında gelecek,
ve gecikmeyecek.
38Benim doğru adamım, imanla yaşayacaktır.
Eğer geri çekilirse, ondan hoşnut olmayacağım.»
39Biz, geri çekilip mahvolanlardan değiliz; iman edip canlarının kurtuluşuna kavuşanlardanız.